مکیدن شست: تاثیراتی که مکیدن شست روی دندان دارد

 

مکیدن شست یک عادت رایج در نوزادان و کودکان خردسال است که معمولا مدت کوتاهی پس از تولد شروع می شود. برخی از افراد ممکن است فکر کنند که این رفتار بی ضرر به نظر می رسد و برای نوزادان و کودکان خردسال آسایش و ایمنی را فراهم می کند. با این حال، توجه به این نکته مهم است که مکیدن انگشت شست طولانی مدت می تواند به رشد و تراز دندان ها آسیب برساند. در این مقاله به بررسی اثرات مختلف مکیدن شست بر روی دندان ها می پردازیم و پیشنهاداتی برای درمان ارتودنسی ارائه می دهیم. برای اطلاعات بیشتر، به خواندن ادامه دهید.

خطرات احتمالی

ابتدا باید بدانیم که مکیدن شست می تواند برای رشد و تراز شدن دندان های نوزادان مضر باشد. پیامدهای احتمالی آنها شامل جنبه های زیر است:

دندان های نامرتب:

نامرتبی دندان ها یکی از مسائل اصلی مربوط به مکیدن شست است. دندان ها ممکن است به دلیل فشار مداوم انگشت شست از تراز مناسب خود خارج شوند. این ممکن است در نهایت منجر به اوربایت، آندربایت یا کراس بایت شود. دندان های نامرتب نه تنها به نحوه لبخند افراد آسیب می زند، بلکه می تواند مانع از رشد صحیح گفتار و جویدن شود.

تغییر خط وسط در دندانپزشکی

مکیدن انگشت شست طولانی مدت نیز می تواند باعث جابجایی در خط وسط دندان ها شود. خط وسط به خطی اطلاق می شود که جفت دندان های بالا و پایین را تقسیم می کند. هنگامی که کودکان مکرراً شست خود را می مکند، دندان های جلویی بالایی ممکن است به سمت جلو حرکت کنند و با دندان های جلوی پایینی نامرتب شوند. این تغییر ممکن است منجر به نیش ناهموار و عوارض بیشتر در آینده شود.

تغییرات کام:

کام یا سقف دهان نیز می تواند در نتیجه مکیدن شست تغییر شکل دهد. کام کمانی باریک تر و بلندتر ممکن است از فشار مداوم انگشت شست به سمت بالا روی کام ایجاد شود. این ممکن است نظم دادن صحیح زبان را دشوار کند، که می تواند نحوه صحبت کردن و قورت دادن شما را مختل کند.

اپن بایت:

یکی دیگر از عوارض جانبی احتمالی مکیدن انگشت، اپن بایت است. این زمانی اتفاق می افتد که در حالی که دهان بسته است، بین دندان های جلویی بالا و پایین فاصله وجود دارد. مکیدن شست باعث می‌شود دندان‌های جلویی به سمت بیرون متمایل شوند و از قرار گرفتن صحیح آن‌ها با دندان‌های پایین جلوگیری کنند. اپن بایت همچنین می تواند بر جویدن، گاز گرفتن و حتی رشد گفتار تأثیر بگذارد.

اختلالات گفتاری:

مکیدن شست می تواند بر رشد گفتار کودک تأثیر منفی بگذارد. مسائل مربوط به تراز دندان ها و تغییر در شکل کام می تواند در تلفظ صامت های خاص مانند "s" و "t" مشکل ایجاد کند. مکیدن انگشت شست طولانی مدت می تواند حرکات و هماهنگی زبان را مختل کند، که بیشتر مانع صحبت کردن می شود.

عوامل تاثیرگذار

عوامل زیادی وجود دارد که بر شدت هر گونه مشکل دندانی تأثیر می گذارد. آنها شامل شدت مکیدن شست کودک شما و همچنین مدت زمان است. اگر کودک شما فقط انگشت شست خود را برای راحتی موقت در دهان خود قرار دهد، ممکن است به سختی روی رشد دندان تاثیر بگذارد. با این حال، اگر کودک شما به مدت طولانی و سخت مکیدن، می تواند منجر به تغییرات اساسی دائمی شود.

مطالعات نشان می دهد که در سال اول زندگی، یک سوم نوزادان شست خود را می مکند. بیشتر کودکان در سنین دو تا چهار سالگی مکیدن انگشت شست خود را به طور مستقل متوقف می کنند. از هر بیست کودک فقط یک کودک در سن هشت سالگی هنوز شست خود را می مکد. اگر کودکان هنوز هنگام ظاهر شدن دندان های شیری شست خود را می مکند، باید مراقب آنها باشید. می توانید با دندانپزشک خود در مورد نظارت بیشتر بر رشد دندان کودک خود صحبت کنید.

درمان ارتودنسی

اگر کودک شما به دلیل مکیدن شست مشکلات دندانی دارد، بریس های ارتودنسی ممکن است به بازگرداندن دندان به جای خود کمک کنند. علاوه بر این، می تواند احتمال پوسیدگی دندان و ایجاد بیماری لثه را کاهش دهد، مشکلات فک را که بر گزیدگی تأثیر می گذارد و غیره ترمیم کند.

تراز کننده شفاف نوعی ابزار رایج درمان ارتودنسی است. پس از برداشتن قالب از دندان‌های شما، متخصص ارتودنسی کودک شما مجموعه‌ای از الاینرهای شفاف ایجاد می‌کند تا مرتباً جایگزین شوند. هر ارتز دندان را کمی بیشتر حرکت می دهد تا به نتیجه دلخواه برسید. هنگامی که کودکان درمان بریس را کامل کردند، برای حفظ نتایج، باید شب ها هنگام خواب از نگهدارنده استفاده کنند.

مراقبت از دندان

مراقبت از دندان های شیری برای ایجاد بستر مناسب برای رشد دندان های دائمی ضروری است. هنگامی که دندان های دائمی کودک شما شروع به رشد می کند، باید به او کمک کنید تا بهداشت دهان و دندان خود را ارتقا دهد و دهانش را سالم نگه دارد. اگر دندان های دائمی کودک شما آسیب دیده باشد، ممکن است برای ترمیم آنها در آینده به کارهای دندانپزشکی گران قیمت نیاز داشته باشد. اگر آسیب خیلی شدید باشد، باید دندان های دائمی را بردارید. در اینجا چند نکته وجود دارد:

اطمینان حاصل کنید که کودک شما دو بار در روز دندان های خود را مسواک می زند.

شما باید بر کودکتان نظارت داشته باشید و به او کمک کنید تا زمانی که بتواند خودش دندان هایش را مسواک بزند. کمک به کودک خود در تسلط صحیح بر تکنیک های مسواک و نخ دندان بسیار مهم است. به این ترتیب می توانیم به موقع باکتری های روی دندان را از بین ببریم و بهداشت دهان و دندان را رعایت کنیم.

مراقب رژیم غذایی فرزندتان باشید.

اطمینان حاصل کنید که کودک شما یک رژیم غذایی سالم و متعادل دارد و سعی کنید از غذاهای شیرین که باعث پوسیدگی دندان می شوند اجتناب کنید. علاوه بر این، باید به آن‌ها کمک کنید تا از خوردن غذاهای سفت که باعث خرد شدن و شکستن دندان‌های شیری یا دائمی می‌شود، اجتناب کنند.

برای معاینات منظم دندانپزشکی کودک خود برنامه ریزی کنید.

هنگامی که کودک شما دندان های شیری را درآورد، لازم است که معاینات منظم دندانپزشکی را برای آنها برنامه ریزی کنید. ویزیت های منظم دندانپزشکی می تواند برای نظارت بر رشد و تکامل طبیعی دندان ها مفید باشد.

شیرخواران ممکن است در مکیدن انگشت شست احساس راحتی کنند، اما ترک این عادت قبل از ایجاد مشکلات طولانی مدت دندانی بسیار مهم است. مداخله زودهنگام به دلیل پیامدهای مکیدن انگشت شست روی دندان ها بسیار مهم است. این اثرات ممکن است شامل ناهماهنگی، تغییر خط وسط دندان، تغییرات کام، اپن بایت و مشکلات گفتاری باشد. والدین و سایر مراقبان باید اقدامات پیشگیرانه ای را برای اطمینان از رشد مناسب دندان های کودکان و سلامت کلی دهان انجام دهند.